Kassasjon handlar i praksis om kontrollert gløymsle. Når staten sanerer gamle system, handlar det ikkje berre om teknologi, databasar og serverar som skal stengjast ned. Det handlar også om kva samfunnet vel å ta vare på, og kva samfunnet let forsvinne. Kvar gong eit legacy-system blir avvikla, oppstår det eit grunnleggjande spørsmål: Kva skal framtida kunne vite om oss? Historisk har mykje av dette skjedd naturleg. Papir blei kasta. Arkiv blei rydda. Bygningar brann. Dokument forsvann. Frå Romarriket kjenner vi keisarane, lovene og krigane, men vi manglar enorme delar av det vanlege kvardagslivet. Vi veit overraskande lite om korleis folk faktisk arbeidde, korleis dei kommuniserte, kva dei diskuterte, eller korleis den daglege administrasjonen fungerte. Historikarar manglar ofte nettopp det trivielle: handlelister, små brev, arbeidsnotat, lønnslister og daglege meldingar. Det som for samtida var heilt ordinært, kunne seinare blitt uvurderlege kjelder til å forstå eit samfunn. Difor er...